7:26 μ.μ. | 
Αναρτήθηκε από
ΑΚΙΔΑ
Αστεία πράγματα και ειδικά από ανθρώπους που θέλουν να ασχολούνται με τα κοινά…
Όλοι αυτοί δεν έχουν καταλάβει όμως ένα πράγμα, ότι εμείς δεν σκεφτόμαστε ούτε λειτουργούμε όπως οι στενοί κομματικοί συνδυασμοί που έχουν μάθει έως τώρα.
Δεν μπορούν να αντιληφθούν επίσης ότι ο τρόπος λειτουργίας μας στέλνει ένα μήνυμα.
Ποιο;
Ότι τα πρόσωπα λίγη σημασία έχουν, αν η ανικανότητα ενός ολόκληρου συνδυασμού είναι δεδομένη ή αν έχεις κομματικές στενομυαλιές, όπως και ότι, η πολιτική, όπως την γνωρίζουμε μέχρι σήμερα, έχει πεθάνει εδώ και πολύ καιρό αλλά δεν το ξέρει η ίδια ακόμα.
Έχουμε μάθει έως τώρα να ακούμε «κατεβαίνει ο Γιώργος, ο Τάκης, η Μαρία, η Ελένη…», κλπ και να βαράμε παλαμάκια γιατί θα μας «σώσει».
Κανείς δεν θα μας σώσει προσωπικά, ως άτομο ή ως κόμμα, αυτό πρέπει να το πάρουμε χαμπάρι όλοι. Στην ιστορία έχουν υπάρξει επιφανείς και άξιοι ηγέτες, με άθλιο «προσωπικό», που τους έθαψαν μαζί με τις ιδέες τους και άθλιοι ηγέτες αχυράνθρωποι, με εξαιρετικό επιτελείο, που γράφτηκαν με χρυσά γράμματα στην ιστορία.
Αγαπητοί συνδημότες και συνδημότισσες του Κερατσινίου και της Δραπετσώνας,Η κατάσταση στο νέο –σχετικά- κοινό δήμο μας έχει φτάσει στα όρια της.
Δεν θα αναφέρουμε τις κομματικές και παραταξιακές διαμάχες που ταλανίζουν την διοίκησή του.
Δεν θα αναφέρουμε τον πόλεμο για τις αρχηγίες των ήδη υπαρχόντων συνδυασμών με σκοπό τη νομή της εξουσίας.
Δεν θα αναφέρουμε καν την έλλειψη ικανοτήτων στον τομέα της διοίκησης και το διορισμό ανθρώπων, που από το πουθενά και μόνο μέσω προσωπικών γνωριμιών και ρουσφετιών «μανατζάρουν» εδώ και δεκαετίες δημοτικούς οργανισμούς, επιχειρήσεις και βρίσκονται σε νευραλγικά πόστα.
Δεν θα αναφέρουμε καν τους «κομπολογάκηδες» που παίζουν με τις χάντρες ολημερίς, έχοντας διοριστεί αναξιοκρατικά, ενώ νέα παιδιά με προσόντα, θέληση και δύναμη να προσφέρουν, ψάχνουν αδιάκοπα και ατελέσφορα για εργασία.
Θα αναφέρουμε όμως την γενικότερη αθλιότητα που επικρατεί στον τόπο μας.
Σε ένα Κερατσίνι και μία Δραπετσώνα που κανείς ποτέ δεν τα εκτίμησε, ούτε τους έδωσε σημασία, παρά μόνο τα χρησιμοποίησε ως χωματερή της Αττικής.
Τι να πρωτοθυμηθούμε από τότε που ήμασταν μικρά παιδιά;
Τη χαβούζα με τα λύματα όλης της Αττικής που κατοικοέδρευε στον τόπο μας;
Τη χωματερή με τα απορρίμματα όλης της Αττικής, που άσχετα αν ήταν τοξικά ή μη, νοσοκομειακά ή οικιακά, βρισκόταν επί δεκαετίες πάλι σ’ εμάς;
Ο ΠΕΙΡΑΪΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΚΙΝΗΤΙΚΑ ΑΝΑΠΗΡΩΝ συμμετέχει στο Παναναπηρικό Πανελλαδικό συλλαλητήριο της ΕΣΑμεΑ την Πέμπτη 27 Σεπτεμβρίου και ώρα 10 το πρωί στην πλατεία Ομονοίας.Το δικαίωμα σε μια ζωή με αξιοπρέπεια είναι αδιαπραγμάτευτο και θα αγωνιστούμε με κάθε τρόπο για να το πετύχουμε.
ΟΡΓΑΝΩΝΟΜΑΣΤΕ - ΞΕΣΗΚΩΝΟΜΑΣΤΕ
Λέμε όχι στην κοινωνική ευθανασία.
Κάτω τα χέρια από τα επιδόματα αναπηρίας.
Οι ελληνίδες και έλληνες με αναπηρία δεν προσφέρονται για κοινωνική ευθανασία.
Για το Δ.Σ.
Ο Πρόεδρος Ο Γενικός Γραμματέας
Δημητριάδης Βασίλειος Γιαννούτσος Ιωάννης
Άλλη μια φορά τα έβαλες με το χρόνο που οξειδώνει κάθε λέξη που τρέχει στα κανάλια του, αυτόν που τρυπά ψυχές, επουλώνει πληγές που αιμορραγούν, σφραγίζει στόματα και σκέψεις, κλειδώνει καρδιές, αποσυνθέτει όνειρα και κορμιά στην κυριάρχησή του.
Άλλη μια φορά τον νίκησες ψεύτικα, αγνοώντας τον δικό σου που σε σκουντά όλο και πιο δυνατά στην πλάτη, για να σου υπενθυμίσει ό,τι σε λίγο φεύγετε.
Έτσι είναι ο χρόνος, μυριάδυμα αδελφάκια σπαρμένα τριγύρω να σε απασχολούν, να σου γελούν, να σε κολακεύουν, να σου αποσπούν την προσοχή, να σε ικετεύουν, να σε προκαλούν να λύσεις τους Γόρδιους δεσμούς που δένουν με ιδιαίτερη τέχνη σε όσους σου κινούν το ενδιαφέρον, όσους σκέφτεσαι και πονάς κι εσύ να παλεύεις μαζί τους κι αυτά να γελούν πίσω από την πλάτη σου με την ήττα ή τη νίκη σου, γιατί πάλι δική τους είναι.
Ο χρόνος δεν χάνει ποτέ.
Πικρή η χαρά της νίκης. Η σκουριά τρέχει πιο γρήγορα από τη σκέψη σου κι απλώνεται πάλι στις ξένες κλειδαριές, οδηγώντας σε, σε νέα μάχη με κάθε ίχνος ικμάδας που τρέφει την πράσινη μούχλα κάθε σφαγμένης σκέψης.
Έρχεται η στιγμή που θέλεις να γυρίσεις, αυτόν που σου χτυπά τον ώμο, χίλια αδέλφια του πίσω και να γκρεμίσεις στα απότομα και κοφτερά βράχια του, όποιον σκάρτο έκανε ζημιά στους άλλους.
Όποιον κάρφωσε βρώμικες λεπίδες σε παιδικές ψυχές, σ’ ενήλικες καρδιές που δεν το άξιζαν. Να λυτρώσεις μια και καλή αυτούς που τους πρέπει, να πάρεις το βάρος πάνω σου, άλλη μια φορά, αλλά μόνο μια φορά και για πάντα. Να λυτρώσεις και να λυτρωθείς από την κόλαση της ξένης κάθαρσης που διαρκεί για πάντα.
Ένα ήμαρτον δεν φτάνει να οδηγήσεις τον κάθε Δάντη στον προορισμό του. Μια κάθαρση δεν είναι αρκετή για τα θύματα των ενάρετων άπληστων ψυχεραστών, πρωταγωνιστών σε μια γήινη θεία κωμωδία, μελλοντικών θυτών κι αυτών με τη σειρά τους.
Όταν σκοτώνεται μια ψυχή, μακελεύει μυριάδες στο πέρασμα της για τον άλλο -δικό της- κόσμο.
Κρυφά προσπαθείς να κλέψεις ένα από τ’ άπειρα αδέλφια του χρόνου που σου κατατρώγουν τα σωθικά, να το εξαφανίσεις, για να προλάβεις να κοιτάξεις μέσα σου, να φροντίσεις τα δικά σου λουκέτα, τις μικρές σου πόρτες που άρχισαν να κολλούν σκουριά από τις ξένες.
Μονοπάτι ν’ ανοίξεις στην καρδιά σου. Φωτεινό πανδαμάτορα χρονοκτόνο οδηγό να βάλεις στην αρχή του. Να περάσουν μέσα σου οι άλλοι, να βρεις το δικό σου αδέλφι στην ψυχή.
Πριν σε σπρώξει η στιγμή για τα καλά μέσα στο μελανό του βάραθρο, χωρίς προειδοποίηση.
Δεν αναζητάς πλέον τίποτα, ούτε ζητάς να σε αναζητήσουν.
Δεν υπόσχεσαι πλέον τίποτα, ούτε ζητάς να σου υποσχεθούν.
Δεν ξέρεις πλέον τίποτα, ούτε ζητάς να σου μάθουν.
Έχεις δέσει γερά τον κάβο στο λιμάνι της ζωής σου, ελπίζοντας να μην τον κόψουν οι άνεμοι των άλλων, που σώνονται από το φάρο που έχεις ανάψει και προσεύχεσαι και συνεχίζεις να δίνεις φως, μέχρι να έρθει άλλος φάρος στον κόλπο που φυλάς με ζέση και απαράμιλλο ζήλο, γιατί αυτό είναι το δικό σου πόστο.
Σε μια μάχη, με αυτόν που υπήρχε πριν και από ίδια την ύπαρξη του, το χρόνο…
Αναδημοσίευση από: http://blog.dimitriadis.biz/2012/06/blog-post_24.html
Στατιστικά
Προσθέστε μας
