
Η καταγγελία αυτή, με πολύ οδύνη και πόνο γραμμένη, αφορά τον ίδιο μου τον πατέρα.. Ο ΘΕΟΣ ας αναπαύσει την ψυχούλα του.
Την Παρασκευή 20 Αυγούστου κατά τις 15:00 το μεσημέρι πηγαίνω τον πατέρα μου στο Τμήμα Επειγόντων του Νοσοκομείου Δράμας με αιμόπτυση, πυρετό 39c και ισχυρούς πόνους στον αριστερό πνεύμονα κάτω από την καρδιά. Ο πατέρας μου έπασχε από καρκίνο του πνεύμονα και μόλις στις 6 Αυγούστου είχε, ο δύσμοιρος, τελειώσει τις ακτινοβολίες και είχαμε ραντεβού για χημειοθεραπείες (στο Θεαγένειο) για να δώσουμε τον δύσκολο αγώνα. Η κατάσταση της υγείας του ήταν κρίσιμη αλλά, μέχρι το πρωί της Παρασκευής δεν μας έδειχνε σημάδια ανησυχίας.
Ένα «νέο» υπουργείο ήρθε να μας κάνει παρέα μετά τον πρόσφατο ανασχηματισμό, το υπουργείο υγείας, διατροφής και άθλησης.
Απ’ ότι φαίνεται στην Ελλάδα λύσαμε όλα τα άλλα προβλήματα και ήρθε η ώρα για δια(σ)τροφή και άθληση, καταργώντας ουσιαστικά την πρόνοια ή την κοινωνική αλληλεγγύη. Γιατί ποιος τα χρειάζεται αυτά σήμερα στην Ελλάδα; Ποιος υπουργός ή πρωθυπουργός θέλει να βλέπει «αντιαισθητικούς» αναπήρους ή γέρους και να φροντίζει γι’ αυτούς;
«Όχι κύριοι, εσείς που τα χρειάζεστε αυτά να πάτε να πέσετε στον καιάδα. Εμείς θέλουμε μόνο όμορφες κοπέλες με αθλητικά κορμιά και νέους που ασχολούνται με την άθληση. Τίποτα άλλο. Αφού να σκεφτείτε θα φτιάξουμε και υπουργείο μόδας, αξεσουάρ και ενδυμασίας. Οι υπόλοιποι να πάτε να πνιγείτε. Όλοι μαζί. Μπορεί προεκλογικά να φωνάζαμε για τους μετανάστες, τους ανάπηρους, τις κακοποιημένες γυναίκες, τους ηλικιωμένους και άλλους αλλά τώρα δεν σας χρειαζόμαστε, γιατί μας χαλάτε την αισθητική. Δεν μπορεί ο πρωθυπουργός να είναι ποδηλάτης, άσχετα αν πέφτει από το ποδήλατο κάθε τρεις και λίγο και ο προηγούμενος να ήταν ποδοσφαιριστής, άσχετα αν σε κάθε προπόνηση πάθαινε μηνίσκο αλλά είναι ‘αθλητές’. Αν μπορείτε κι εσείς βρωμοανάπηροι κάντε τα», εννοούσε ο νομοθέτης…
Κι έτσι έγινε. Το υπουργείο υγείας και κοινωνικής αλληλεγγύης μετονομάστηκε, για να συνάδει με τα πρότυπα της Αρείας φυλής, που καλείται να σώσει τη χώρα των εκλεκτών απατεώνων.
Φυσικά καλούνται και τα «μιάσματα» να την σώσουν, εμείς δηλαδή με τα καροτσάκια, τις πατερίτσες και τα λευκά μπαστούνια. Γιατί μπορεί να μην μας θεωρούν ικανούς για τίποτα αλλά μας θεωρούν κατάλληλους για αφαίμαξη.
Μπορεί να μην μας δίνουν καρότσια γιατί στοιχίζουν αλλά μας ζητούν φόρους.
Μπορεί να μην θέλουν να μας ακούν και να μας βλέπουν αλλά θέλουν να βλέπουν τα λεφτά μας.
Το μόνο που μένει τώρα είναι να κάνουν και μια προσβάσιμη φυτεία, να μας βάψουν μαύρους και να μας βάλουν σε μία γραμμή παραγωγής αλλά μακριά από τα σαλόνια της άθλησης και της διατροφής γιατί όπως είπαμε χαλάμε την εικόνα του υγιούς, αρτιμελή και εύρωστου νέου που προσπαθεί η κυβέρνηση να επιβάλει ακόμα και με την επιλογή των κυβερνητικών στελεχών, εκτός μία δύο εξαιρέσεων που με τον καιρό θα τις φτιάξει.
Ίσως αν δεν είχαμε αναπηρία και είχαμε κάνει και μία ξεβράκωτη φωτογράφιση στο playboy να ήμασταν κατάλληλοι για θέση συμβούλου ή ακόμα καλύτερη, αλλά όπως βλέπετε ο δικός μας κώλος δεν πουλάει.
Όπως και να έχει, όποια ονομασία και να δώσουν, αυτό το υπουργείο όπως και πολλά άλλα δεν θα πάψουν να είναι για τους αναπήρους υπουργεία αναγκαστικής δίαιτας, εξάντλησης και καταστροφής.
Άντε βρε παλιόπαιδα και εις ανώτερα !!!
κύριε υφυπουργέ,
της Εθνικής Ομοσπονδίας Κινητικά Αναπήρων – Ε.Ο.Κ.Α.
Η απίστευτη ιστορία συνέβη στο Αττικό νοσοκομείο με πρωταγωνιστή έναν οικονομικό μετανάστη που νοσηλευόταν εκεί.
Ο άτυχος άντρας είχε πέσει θύμα τροχαίου με αποτέλεσμα να υποστεί σοβαρές κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις και να έχει πέσει σε κώμα από τον περασμένο Φεβρουάριο. Στο νοσοκομείο παρέμενε για περίπου 6 μήνες όταν ο διευθυντής της Παθολογικής κλινικής του νοσοκομείου Γ. Πετρίκος, ανέφερε πως το νοσοκομείο δεν μπορούσε να τον κρατήσει άλλο, από τη στιγμή που θεραπεύτηκε η λοίμωξη.
«Δεν είναι άσυλο το νοσοκομείο και δεν μπορεί ο ασθενής να παραμένει μέσα σε όλη του τη ζωή», τόνισε ο κ. Πετρίδης.
Επεσήμανε ότι ο ασθενής δεν υπάρχει περίπτωση να συνέλθει από το κώμα άμεσα και ότι μόνο ένα κέντρο αποκατάστασης μπορεί να τον βοηθήσει.
Αυτή τη στιγμή ο ασθενής έχει μεταφερθεί στο σπίτι του, όπου και τον περιποιείται η μητέρα του, ενώ κάποιες μέρες τον επισκέπτονται οι γιατροί του ΙΚΑ για να του «ρίχνουν μια ματιά»…
ΑΝΤΕ ΚΑΙ ΕΙΣ ΑΝΩΤΕΡΑ !!!
ΓΕΛΟΙΟΙ !!!
2. Τουλάχιστον 15 σ' αυτό τον κόσμο σ' αγαπούν με κάποιο τρόπο.
3. Ο μόνος λόγος που κάποιος μπορεί να σε μισήσει είναι επειδή θα ήθελε να είναι σαν κι εσένα.
4. Ενα χαμόγελο σου μπορεί να φέρει ευτυχία ακόμα και σε κάποιον που δεν σε συμπαθεί.
5. Κάθε βράδυ τουλάχιστον 1 άνθρωπος σε σκέφτεται πριν κοιμηθεί.
6. Είσαι ο κόσμος ολόκληρος για κάποιον.
7. Είσαι μοναδικός και ξεχωριστός άνθρωπος.
8. Κάποιος που μπορεί να μην τον ξέρεις καν, σε αγαπάει.
9. Ακόμα και όταν κάνεις το μεγαλύτερο λάθος, κάτι καλό βγαίνει από αυτό.
10. Οταν σκέφτεσαι ότι όλος ο κόσμος είναι εναντίον σου, ξαναρίξε μια ματιά.
11. Πάντα να θυμάσαι τους επαίνους που δέχεσαι και να ξεχνάς τις προσβολές.
Ένα διαφορετικό ξενοδοχείο
Το εντυπωσιακό design του σαλονιού αποτελείται από γουστόζικα μαύρα δερμάτινα καθίσματα. Η οροφή είναι διακοσμημένη με άσπρα σφαιρικά φωτιστικά… ενώ οι τοίχοι με έντονες πορτοκαλί αποχρώσεις.
Εκ πρώτης όψεως ο χώρος θυμίζει πολυτελή ξενώνα. Από κανένα στοιχείο δεν προκύπτει ότι το ανθρώπινο δυναμικό αυτού του ξενοδοχείου αποτελείται σχεδόν αποκλειστικά από ανθρώπους με κινητικές, αισθητηριακές ή νοητικές αναπηρίες.
Η Ελλάδα είναι η χώρα των μύθων και των παραμυθιών κι έτσι δεν θα μπορούσε να λείπει κι ένα παραμύθι από το χώρο των αναπήρων. Αυτός είναι ο μύθος του «άρχοντα των δαχτυληθρών», του ψωνισμένου «βασιλιά» των αναπήρων που νομίζει ότι μπορεί να κουμαντάρει τα πάντα κουνώντας το δάχτυλο με τη δαχτυλήθρα που πήρε από τον προηγούμενο μόδιστρο και την οποία σκοπεύει να παραδώσει στο νέο.
Δυστυχώς όμως το ότι δεν υπάρχει δαχτυλίδι που να παραδοθεί παρά μόνο μια παλιά σκουριασμένη δαχτυλήθρα που έχει κολλήσει στο χέρι του εδώ και δεκαετίες αποτελεί ένα σοβαρό πρόβλημα, γιατί όπως καταλαβαίνετε δαχτυλήθρα φορούν μόνο όσοι τα έχουν όλα κομμένα και ραμμένα στα μέτρα τους.
Έτσι παρόλο που ο «άρχοντας» θέλει να πηδήξει από την άμαξα του και να μεταβιβάσει την παραπαίουσα «εξουσία» του και την προβληματική πλέον επιχείρηση του, επιδιώκοντας την κληροδότηση του δαχτυλιδιού που κανείς δεν του δίνει, αντιλαμβάνεται ότι κανείς δεν θέλει να αναλάβει και να φορέσει το βαρύ και ψεύτικο κουστούμι που έχει φτιάξει ο ίδιος και είναι πολύ μεγαλύτερο από το ανάστημα του.
Ο ράφτης που ψωνίστηκε και αυτοπροσδιορίστηκε ως «βασιλέας» των αναπήρων έχει δημιουργήσει ένα τόσο χρυσοποίκιλτο, προκλητικό και βαρύ ένδυμα που ενώ θα έπρεπε να ανήκει σε έναν αυτοκράτορα, ενδύει έναν λούμπεν τύπο της συμφοράς, προσπαθώντας να κρύψει την γύμνια του και την ανικανότητά του, ώστε να καταφέρει να μπει στα μεγάλα σαλόνια, τα οποία λιμπίζεται.
Η δαχτυλήθρα αυτή που κληρονόμησε πολύ καιρό πριν και που προσπαθεί να την παρουσιάσει ως αδαμάντινο δαχτυλίδι δεν έχει καμία αξία μιας και η περίοδος των ραφτάδων έχει τελειώσει. Οι πελάτες είναι πλέον ανύπαρκτοι και το μαγαζί πολυέξοδο και έτοιμο να χρεοκοπήσει μιας και είναι βασισμένο στις επιδοτήσεις που έδινε το κράτος σε όλες τις προβληματικές επιχειρήσεις που ντύνουν τον κόσμο με ομοιόμορφες στολές και χωρίς ενδυματικές αποκλίσεις.
Οι καιροί όμως άλλαξαν και οι παλιοί πελάτες είτε πέθαναν είτε αποφάσισαν να ακολουθήσουν τις προτάσεις των νέων, αφήνοντας τα κουστούμια στις ντουλάπες. Τώρα όλοι προτιμούν να ντύνονται ελεύθερα χωρίς να ακούν τις προσταγές των ιδιοτελών μόδιστρων, που προσπαθούν να έχουν μια καταλυτική επιρροή επάνω τους λέγοντας ότι αυτοί τους κατευθύνουν στις προσταγές της μόδας. Σορτσάκια, βερμούδες, μίνι και άλλα αντικατέστησαν τις κατεστημένες και πανομοιότυπες ενδυμασίες.
Κι όπως φυσικά όλα τα παραμύθια έχουν ένα τέλος και αυτό θα έχει ένα, χωρίς να είναι υποχρεωτικά καλό. Ο ραφτάκος θα επιστρέψει με τη μπάζα του ξεβράκωτος στο νησί απ’ όπου και όπως ξεκίνησε, δηλαδή με μηδέν εξουσία στα χέρια του. Το χειρότερο είναι όμως ότι επειδή έχει εξαπατήσει πολλούς με την κάλπικη εμφάνισή του προσπαθώντας να παραστήσει τον μεγαλοσχήμονα και μετέπειτα τον «βασιλιά» κανείς δεν θα του δίνει σημασία κι έτσι θα αρκεστεί στο να σκαλίζει τα λάχανα στον τεράστιο κήπο του και να λέει ιστορίες στα εγγόνια του, από ξένες χώρες και τη συναναστροφή του με τους κυβερνήτες.
Καημένε, άθλιε και ματαιόδοξε ραφτάκο, που όλο απειλούσες και έταζες… το πρώτο που έπρεπε να κάνεις πριν προσπαθήσεις να φτάσεις τ’ άστρα πατώντας πάνω στις πλάτες των ανυποψίαστων «πελατών» σου, ήταν να μπαλώσεις το τρύπιο σώβρακο που σου κρατούσε ζεστό τον πισινό σου, όταν ξεκίνησες με το δισάκι από το χωριό σου…
Κι εμείς ζήσαμε καλά και αυτός χειρότερα…
Το αγοράκι των 2 ετών στην Ινδονησία που προκάλεσε παγκοσμίως την προσοχή του κόσμου επειδή κάπνιζε 40 τσιγάρα ημερησίως κατάφερε να κόψει την κακή του συνήθεια έπειτα από θεραπεία ενός μήνα, ανακοίνωσε σήμερα υπηρεσία προστασίας των παιδιών. Πηγή: (ΑΠΕ-ΜΠΕ-Γερμ.Πρακτ.)
Οι εικόνες του μικρού Άρντι Ρίζαλ την ώρα που κάπνιζε είχαν κάνει το γύρο των τηλεοπτικών δικτύων σε όλον τον κόσμο.
"Σταμάτησε να καπνίζει και δεν ζητάει πια τσιγάρα", δήλωσε ο Άριστ Μερντέκα Σιράιτ, πρόεδρος της Εθνικής Επιτροπής Προστασίας των Παιδιών.
Το πολύ κάπνισμα δείχνει να έχει προκαλέσει συρρίκνωση του εγκεφάλου του αγοριού, το οποίο είχε αρχίσει το κάπνισμα σε ηλικία 18 μηνών, και μπορεί να εγκυμονεί κινδύνους για την υγεία του σε μεγαλύτερη ηλικία, προσέθεσε ο Σιράιτ.
"Χρειάζεται να βρίσκεται σε περιβάλλον στο οποίο δεν καπνίζουν ώστε να μην ξαναρχίσει το κάπνισμα", σημείωσε.
Η υπηρεσία αυτή ανέλαβε υπό την προστασία της τον μικρό Άρντι τον Ιούνιο, μετά την προβολή των βίντεο που τον έδειχναν να καπνίζει στο Ίντερνετ.
Σχεδόν το ένα τρίτο των 230 εκατομμυρίων κατοίκων της Ινδονησίας και μεγαλύτερο ποσοστό από το 60% του ανδρικού πληθυσμού της χώρας καπνίζει, σύμφωνα με το Δημογραφικό Ινστιτούτο του Πανεπιστημίου της χώρας.
Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ
Με όλους συναντήθηκε ο πρωθυπουργός εκτός από τους ανάπηρους;
Κάποια άλλη στιγμή, ε;
Και αν ναι, που; Στη γιορτή του κρασιού ή στο χαμόγελο του παιδιού;
Από το σύνολο των πολιτών αυτής της χώρας η κρίση και οι περικοπές και η προσπάθεια δεν αφορούν αυτό το 10% των αναπήρων;
Επισημαίνουμε ότι ο κ. Παπανδρέου είχε επαφές με τους Προέδρους της ΟΚΕ, της ΓΣΕΕ, της ΓΣΕΒΕΕ, της ΑΔΕΔΥ, του ΣΕΒ, της ΕΣΕΕ, του ΣΕΤΕ, της ΚΕΕ, του ΣΕΠΕ, της ΠΑΣΕΓΕΣ, της ΕΕΕ και της ΕΕΤ.
Και φυσικά όχι με την ΕΣΑΜΕΑ !
Καλή 3η Σεπτέμβρη κ. Βαρδακαστάνη «πρόεδρε» της μικρής «εσαμεα».
Σύμφωνα με το: http://www.nooz.gr/economy/epafes-papandreou-me-ekprosopous-koinonikon-foreon
Αν κάνουμε λάθος διορθώστε μας...
Translate
Αναζήτηση αρχείου
Αναγνώστες
Σύνδεσμοι
Αρχειοθήκη ιστολογίου
-
►
2013
(18)
- ► Φεβρουαρίου (3)
- ► Ιανουαρίου (6)
-
►
2012
(62)
- ► Δεκεμβρίου (2)
- ► Σεπτεμβρίου (1)
- ► Φεβρουαρίου (9)
- ► Ιανουαρίου (18)
-
►
2011
(329)
- ► Δεκεμβρίου (14)
- ► Σεπτεμβρίου (17)
- ► Φεβρουαρίου (49)
- ► Ιανουαρίου (14)
-
►
2010
(581)
- ► Δεκεμβρίου (58)
- ► Σεπτεμβρίου (40)
- ► Φεβρουαρίου (56)
- ► Ιανουαρίου (32)