3:22 μ.μ. | 
Αναρτήθηκε από
ΑΚΙΔΑ
Πρωτοποριακή η ιδέα να γίνουν εσοχές για μελλοντικές ταβέρνες.
Να σκεφτόταν ο φωστήρας και τους πεζούς!!!
Ουπς!!! Τώρα τι γίνεται;
Πάμε πάλι πίσω.
Μη σας ξεγελά η εικόνα.
Μαμά με καροτσάκι μωρού δεν περνά.
... και οι πελάτες πως θα περάσουν;
Ας κατεβούν στον δρόμο.
Αν δεν είσαι μικρό, δεν περνάς.
Έχοντας γεννηθεί και μεγαλώσει στον Πειραιά παρακολουθώ την εξέλιξη του για 4 δεκαετίες τώρα. Παρόλο που είναι μια πόλη που αγαπώ και νοιάζομαι δεν μπορώ να πω ότι συμβαίνει το ίδιο και με όλους όσους τον διοικούν ή εκλέγονται από αυτόν.
Τα τελευταία χρόνια ο Πειραιάς έχει γίνει πλέον ανυπόφορος και αφιλόξενος για κατοίκους και επισκέπτες. Ιδίως για τα άτομα με αναπηρία που ζουν κι εργάζονται σ’ αυτόν. Η ανυπαρξία πεζοδρομίων, ραμπών και θέσεων στάθμευσης έχουν κάνει τη μετακίνηση όσων αντιμετωπίζουν κινητικά ή οπτικά προβλήματα, από δύσκολη έως αδύνατη. Η απουσία προσβάσιμων ιατρείων και νοσοκομείων έχει δημιουργήσει δυσκολίες που έχουν άμεση σχέση ακόμα και την επιβίωση των ασθενών με αναπηρία. Τζάνειο, κρατικό Νικαίας και Μεταξά είναι αδύνατον να προσεγγιστούν. Δημοτικά ιατρεία με πρόσβαση δεν υπάρχουν, με αποτέλεσμα ένα άτομο με σοβαρά κινητικά προβλήματα να μην μπορεί να επισκεφθεί έναν οδοντίατρο, οφθαλμίατρο ή καρδιολόγο.
Ο δήμαρχος Πειραιά φαίνεται να μην ενδιαφέρεται, παρά του ότι τα θέματα αυτά του έχουν τεθεί από πολλούς, μεταξύ αυτών και ημών. Το ίδιο και η ΔΥΠΕ που σφυρίζει αδιάφορα αντί να βρει άμεσα λύσεις.
Όποιος προσπαθήσει να πλησιάσει στο δημαρχείο θα βρει μπάρες που ανοίγουν μόνο για τα «υπηρεσιακά» αυτοκίνητα που παρκάρουν θρασύτατα πάνω στην πλατεία. Όσο για τη δημοτική αστυνομία… όταν την δείτε να μας το πείτε κι εμάς.
Τα ίδια χάλια επικρατούν και στους όμορους δήμους της ευρύτερης περιοχής του Πειραιά. Το Κερατσίνι, η Νίκαια, ο Κορυδαλλός και άλλοι είναι απαράδεκτα απροσπέλαστοι για κατοίκους και επισκέπτες. Όπου δε, έχουν χωροθετηθεί και σημανθεί θέσεις στάθμευσης αναπηρικών αυτοκινήτων, αυτές καταστρατηγούνται από διάφορους επιτήδειους που κόβουν βόλτες στα μαγαζιά κι αν τολμήσεις να τους πεις κουβέντα σου επιτίθενται, το λιγότερο φραστικά.
Αν υποθέσουμε ότι ισχύει το ποσοστό του 10% του πληθυσμού με αναπηρία, τότε μιλάμε για περισσότερους από 150.000 κατοίκους, πλέον τους επισκέπτες. Αυτός είναι ένας αριθμός που δεν επιτρέπει άλλες αναβολές, αν όχι στην ποιότητα ζωής των κατοίκων, τουλάχιστον στην ασφάλεια τους και την πρόσβαση τους στις υπηρεσίες υγείας.
Είναι καιρός οι κάτοικοι του Πειραιά αλλά και των όμορων δήμων να προσεγγίσουν πλέον το θέμα της εκλογής δημάρχων με μεγαλύτερη σοβαρότητα και όχι με κομματικά ή άλλα κριτήρια. Δεν μπορούμε άλλο να δίνουμε ευκαιρίες σε άσχετους με τη τοπική αυτοδιοίκηση, που πάντα βρίσκουν «καμένη γη» και μέχρι να μάθουν να την καλλιεργούν εμείς να μυρίζουμε τα αποκαΐδια της.
Ο Πειραιάς είναι μια πόλη με ιδιαίτερο χαρακτήρα και κατοίκους με μια κουλτούρα που καλώς ή κακώς διαφέρει από αυτή άλλων πόλεων και που τον εκμεταλλεύονται όλοι σχεδόν οι πολιτικοί που εκλέγονται από αυτόν, μέχρι και πρώην πρωθυπουργοί, χωρίς να της προσφέρουν τίποτα.
Όσοι θελήσουν να εκλεγούν και να μην κάνουν τίποτα, ας έχουν στο μυαλό τους ότι έχουμε και μεγάλο λιμάνι…
Έξι ύποπτοι συνελήφθησαν, μεταξύ των οποίων ένας 62-χρονών Ταξίαρχος (σε αποστρατία). Ο Meir Zamir από το Rishon Letzion, ο οποίος έλαβε το μετάλλιο της ανδρείας, για τον πόλεμο του Γιομ Κιπούρ, και δύο δικηγόροι.
Για ακόμη μια φορά η πιο αδικημένη κοινωνική ομάδα της ελληνικής κοινωνίας, η οποία πλήττεται με 80% ανεργία, απειλείται με απολύσεις.
Για ακόμη μια φορά γίνονται προσπάθειες να “πεταχθούν στο δρόμο” και στην αφάνεια άτομα με αναπηρία.
Όχι κύριοι, δεν θα το επιτρέψουμε!!!
Θα κατεβάσουμε τον κόσμο στους δρόμους, θα στείλουμε τους φίλους των ΑμεΑ και τις οικογένειές τους, έξω από στα σπίτια των ηθικών αυτουργών και των διοικητικών πιονιών τους και θα διαδηλώσουμε για το δικαίωμα των ΑμεΑ στη ζωή.
Θα εκπλαγείτε με τη δύναμη του αναπηρικού κινήματος της Κέρκυρας, τις οργανώσεις τους και τους φίλους του! Αν νομίζετε ότι θα επιτρέψουμε σε πολίτες ΑμεΑ να μετατραπούν σε ζητιάνους στις πλατείες είσαστε γελασμένοι.
Η απάντηση θα είναι δυνατή, μαζική και ανθρώπινη.
Ανδρέας Σκούπουρας
Πρόεδρος του ΔΣ. Του Νομαρχιακού Συλλόγου ΑμεΑ Κέρκυρας
Τις προάλλες καθόμασταν με μια παρέα σε ένα τραπέζι και κάποιος ισχυρίστηκε ότι η μπύρα περιέχει γυναικείες ορμόνες...
Αρχικά γελάσαμε αλλά σαν επιστήμονες που είμαστε είπαμε να το ερευνήσουμε το θέμα. Ήπιαμε ο καθένας από 10 μπύρες (καθαρά για επιστημονικούς λόγους).
Μετά το τέλος του πειράματος καταλήξαμε στα παρακάτω συμπεράσματα:
1. Είχαμε παχύνει.
2. Μιλούσαμε ακατάπαυστα χωρίς να λέμε τίποτα.
3. Αντιμετωπίσαμε προβλήματα στην οδήγηση και στο παρκάρισμα.
4. Ήταν αδύνατο να κάνουμε λογικές σκέψεις.
5. Μας ήταν αδύνατο να παραδεχτούμε ότι είχαμε άδικο, παρότι ήταν ξεκάθαρο ότι δεν είχαμε δίκιο.
6. Κάθε ένας μας θεωρούσε ότι είναι το κέντρο του σύμπαντος.
7. Είχαμε πονοκέφαλο και δεν είχαμε διάθεση για σεξ.
8. Και η αποκορύφωση: Έπρεπε να πάμε κάθε 10 λεπτά στην τουαλέτα και μάλιστα όλοι μαζί.
Περαιτέρω ανάλυση μάλλον είναι περιττή: Η ΜΠΥΡΑ ΠΕΡΙΕΧΕΙ ΓΥΝΑΙΚΕΙΕΣ ΟΡΜΟΝΕΣ !!!
Αναδημοσίευση από email
Η Shannon Murray, μοντέλο και ηθοποιός ολοκλήρωσε πρόσφατα μία φωτογράφηση για το Debenhams που θα τοποθετηθεί στη βιτρίνα καταστήματος της Oxford Street, την επόμενη εβδομάδα, σύμφωνα με πληροφορίες της Independent.
Κρύο, υγρασία. Σε περνάει μέχρι το κόκαλο. Κουλουριασμένος ακουμπώντας το σαγόνι στα γόνατα.
Βρώμικος, όχι γιατί το θέλω, αλλά γιατί δεν γίνεται αλλιώς.
Το πιάτο από λαμαρίνα πεταμένο λίγο πιο πέρα με κάτι μέσα πού μοιάζει με εμετό.
Μπορεί να 'ναι και του φύλακα. Δεν ξέρω. Δεν θέλω να μάθω.
Τα μάτια μου σφαλιστά. Τα χέρια μου αγκαλιάζουν το κορμί μου. Μόνο τα αυτιά μου έχω ανοικτά.
Όχι μπας και μάθω η ακούσω κάτι. Τι σημασία θα είχε άλλωστε. Εδώ η γνώση ως λέξη και έννοια είναι άγνωστη, και θα 'λεγα τις περισσότερες φορές επικίνδυνη.
Πριν αρκετά χρόνια συνάντησα τον Ντίκη σε μεγάλο νοσοκομείο της Αθήνας όπου περιφερόταν κυρίως στον 5ο όροφο αυτού. Λεπτοκαμωμένος με γκρίζο μαλλί και πολύ συμπαθητικός. Παρά το μικρό του ανάστημα ήταν πολύ σβέλτος κι όλη μέρα έκοβε βόλτες στους διαδρόμους ψάχνοντας να βρει κάτι να φάει, χωρίς να τον ενοχλεί κανείς, αν και όποιος τον έβλεπε τρομοκρατούνταν. Άγνωστο παραμένει το που κοιμόταν τα βράδια ή αν είχε οικογένεια. Αυτό που ξέρω είναι ότι όταν έφυγα μετά από αρκετό καιρό ο Ντίκης ήταν ακόμα εκεί…
Σήμερα, ο Ντίκης ο ποντίκης που έψαχνε στους διαδρόμους για λίγο φαγητό έχει πάρει πλέον ανθρώπινη μορφή, έχει πολλούς απογόνους και ζει πλέον σε όλα τα νοσοκομεία, τα ταμεία και τα προνοιακά ιδρύματα της χώρας, κατά προτίμηση στα γραφεία της διοίκησης και των προμηθειών. Δεν αρκείται πλέον σε λίγο τυράκι για την ικανοποίηση του αλλά τρώει ότι βρει, φάρμακα, τρόφιμα, ιατρικό εξοπλισμό, πλασματικές ώρες, με αποτέλεσμα οι δομές υγείας να έχουν τόσο μεγάλο πρόβλημα που καμία «μυοκτονία» να μην μπορεί να τις σώσει.
Μπορεί να μη βλέπουμε τόσο συχνά τρωκτικά στα νοσοκομεία πλέον γιατί έχουν μεταλλαχθεί και μπορούν να κυκλοφορούν ανάμεσα μας αλλά ακόμα και όταν τα αντιλαμβάνονται κάποιοι από τα αποτελέσματα των έργων τους, αρκούνται απλά στην αναφορά του ελλείμματος που έχουν δημιουργήσει.
Το θέμα είναι ότι όλοι αυτοί οι ανθρωπόμορφοι Ντίκηδες έχουν όνομα και επώνυμο, τα οποία σκόπιμα δεν μαθαίνουμε ποτέ. Γιατί δεν είναι δυνατόν να λεηλατείται εξοπλισμός, αναλώσιμα, τρόφιμα, κλπ. και κανείς να μην ξέρει ποιος το έκανε. Σε όλες τις υπηρεσίες υπάρχει ένας υπεύθυνος που είτε είναι ανίκανος, όταν γίνονται όλα αυτά κάτω από τη μύτη του, είτε συμπράττει με τους απατεώνες. Έτσι προκύπτει το ερώτημα, «γιατί δεν βλέπουμε κανέναν και ποτέ να τιμωρείται, να δεσμεύεται η προσωπική του περιουσία και να δημοσιοποιείται το όνομα του ως πράτων απάτη κατά του δημοσίου, δηλαδή ημών;»
Όλα τα λόγια που ακούγονται περί περιορισμού των εξόδων για την υγεία και εξυγίανσης θα είναι απλός «αέρας κοπανιστός» αν δεν αποφασίσουν οι υπουργοί εργασίας και υγείας να κάνουν πρώτα απ’ όλα «απολύμανση» και μία γερή «μυοκτονία», ώστε η όποια προσπάθεια να αποφέρει καρπούς.
Αυτά, μαζί με μία σωστή οργάνωση και ΠΛΗΡΗ καταγραφή των πάντων, υλικών και μη πόρων, για να μπορεί ο κάθε ένας να ασκεί ποιοτικό έλεγχο και εποπτεία.
Οι Έλληνες δεν έχουν σκοπό να περιμένουν τη Δευτέρα Παρουσία για να ζήσουν την ανάσταση της υγείας. Θέλουν αποτελέσματα εδώ και τώρα!
Ελπίζω να ζω μέχρι τη μέρα που θα ακούσω τους/τις υπουργούς υγείας και εργασίας να λένε στους Ντίκηδες, «το τυρί το είδες, τη φάκα δεν την είδες;»
Η βαρύτατη καταγγελία εμπεριέχεται σε επιστολή του συλλόγου προς τα μέλη του με ημερομηνία 29 Μαρτίου, σχετική με την μη εφαρμογή διάταξης νόμου που ορίζει τη νομιμοποίηση των αναπληρωτών και ωρομίσθιων εκπαιδευτικών με αναπηρία όταν συμπληρώσουν δωδεκάμηνη προϋπηρεσία ως αναπληρωτές – ωρομίσθιοι. Δημοσιεύουμε αυτούσιο το σχετικό κομμάτι:
Κι ενώ τόσος ντόρος έγινε το τελευταίο διάστημα για το πώς θα δανειστούμε λεφτά με χαμηλό επιτόκιο, για τους κερδοσκόπους και τη γενική αναδιάρθρωση της χώρας, διαπιστώνουμε για άλλη μία φορά ότι κανένας δεν βάζει μυαλό.
Παραμονή της 25ης Μαρτίου ανακοινώνονται από το υπουργείο υγείας και άλλοι νέοι διοικητές των καταχρεωμένων προνοιακών ιδρυμάτων της χώρας. Μεταξύ ορισμένων επιστημόνων σχετικών με τον χώρο της υγείας εντοπίζουμε ιδιότητες όπως,δημοτικός και νομαρχιακός σύμβουλος, συνταξιούχος, στρατιωτικός, αρχαιολόγος, κοκ.
Απ' ότι θυμάμαι είχε γίνει ολόκληρη φασαρία με το opengov και την επιλογή στελεχών με βιογραφικά, όπως και ανθρώπων που θα μπορούσαν να βγάλουν τη δημόσια διοίκηση από το τέλμα. Αντί αυτού, «ως εκ θαύματος», λόγω επικείμενου Πάσχα προφανώς, βλέπουμε να τοποθετούνται και πάλι άνθρωποι οι οποίοι δεν έχουν σχέση με τη διοίκηση υπηρεσιών υγείας…
Αδυνατώ να πιστέψω πως, όταν γίνεται τέτοια μεγάλη συζήτηση εδώ και μήνες περί γραφειοκρατών από τις Βρυξέλλες, περί άριστων και όχι αρεστών, περί ελλειμμάτων στην υγεία και κυρίως στην εξαθλιωμένη πρόνοια, να συνεχίζεται η χρήση του μοντέλου των «κολλητών», που μας έφερε σε αυτά τα χάλια.
Αδυνατώ να πιστέψω ότι ακόμα και από τα κομματικά στελέχη δεν βρέθηκαν άνθρωποι, οι οποίοι να πληρούν τις προδιαγραφές των διοικητών που θα πρέπει να μειώσουν τα ελλείμματα και να βάλουν σε μία τάξη τα της υγείας και πρόνοιας.
Αδυνατώ επίσης να καταλάβω την έννοια του opengon και τη συλλογή χιλιάδων βιογραφικών, από την ώρα που είχαν ήδη στο μυαλό τους, τους υποψηφίους.
Αυτό που καταλαβαίνω όμως και πολύ καλά μάλιστα,είναι ότι δεν βάζουμε μυαλό, όχι ως κοινωνία αλλά ως κυβερνήσεις, ανεξαρτήτως κόμματος.
Είναι δυνατόν να δανειζόμαστε συνεχώς, να ζητείτε από το λαό να κάνει θυσίες και από την άλλη να μην βάζουμε τις ελάχιστες προδιαγραφές για τους διαχειριστές του δημοσίου χρήματος; Να μεταχειριζόμαστε την πρόνοια ως Β διαλογής υποπροϊόν; Να έχουμε ανθρώπους με τα κατάλληλα προσόντα στο ψυγείο γιατί θεωρούμε ότι δεν είναι της αρεσκείας μας;
Με αυτό το σκεπτικό που δεν είναι διαφορετικό από αυτό που ίσχυε έως σήμερα δεν πάμε πουθενά. Δεν θα υπάρξει ποτέ σωστή αποκατάσταση των ατόμων με αναπηρία στην Ελλάδα αλλά ούτε και σωστή διαχείριση των ανθρωπίνων και οικονομικών πόρων.
Μια γεύση αυτού του συστήματος υγείας και πρόνοιας πήρε ο υπουργός απασχόλησης όταν εκτάκτως χρειάστηκε να κάνει αξονική και δεν λειτουργούσε ο τομογράφος…
Δυστυχώς κυρίες και κύριοι είμαστε καταδικασμένοι να πτωχεύσουμε και οικονομικά, διότι ήδη έχουμε πτωχεύσει πνευματικά και ηθικά.
Απ' ότι φαίνεται «τιμούμε» ιδιαίτερα το «κολλητιλίκι» και την «κουμπαριά» στην Ελλάδα…
Και μετά ρωτάμε που πάνε τα λεφτά…
Η υφυπουργός Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, Φώφη ΓεννηματάΣυγκεκριμένα, σε ιδρύματα της 1ης ΥΠΕ Αττικής, επελέγησαν οι:
Κοινωνικός Ξενώνας Καρέα, Πρόεδρος Ζούκα Aικατερίνη - Δημοτική Σύμβουλος Δήμου Βύρωνα
Θεραπευτήριο Χρόνιων Παθήσεων Ανατολικής Αθήνας, Διοικητής Μανέτας Στυλιανός - Ιατρός
Παιδόπολη «Άγιος Ανδρέας», Πρόεδρος Λεωτσάκου Παναγιώτα - Κοινωνιολόγος
Κέντρο Αποκατάστασης και Αποθεραπείας Παιδιών Βούλας (Κ.Α.Α.Π.), Διοικητής Χαλβατζά Ευαγγελία- Κοινωνική Λειτουργός
Αναρρωτήριο Πεντέλης, Διοικητής Κοντονάσιου Ελένη - Κοινωνική Λειτουργός
Παιδόπολη «Αγία Βαρβάρα», Πρόεδρος Θωμόπουλος Θωμάς - Στρατιωτικός
Σε ιδρύματα της 2ης ΥΠΕ Πειραιώς και Αιγαίου:
Εθνικό Ιδρυμα Αποκατάστασης Αναπήρων, Διοικητής Τσιούμπος Γεώργιος - Κοινωνιολόγος
Θεραπευτήριο Χρόνιων Παθήσεων Δυτικής Αθήνας, Διοικητής Παπούλιας Ευάγγελος - Αρχαιολόγος - Κέντρο Ερευνών Πανεπιστημίου Αθηνών
Θεραπευτήριο Χρόνιων Παθήσεων Παιδιών Αθηνών, Διοικητής Σαββάκης Ηλίας - Χημικός Μηχανικός
Παιδικό Αναπτυξιακό Κέντρο Πειραιά, Πρόεδρος Γιούλια Υπακοή -Ιατρός
Κέντρο Προστασίας Παιδιών «Μιχαλήνειο», Πρόεδρος Καληώρας Αθανάσιος -Νομαρχιακός Σύμβουλος Πειραιά
Κέντρο Βρεφών «Η Μητέρα», Διοικητής Βεζυράκης Δημήτρης - Κοινωνικός Λειτουργός
Ερωτήματα μετά τις περσινές κακοτεχνίες.
Αναγκαία φέτος η αξιοποίηση των ειδικών σε θέματα προσβασιμότητας.
Η περσινή λειτουργία της πρότυπης για ανθρώπους με αναπηρία παραλίας στο πρώην ΠΙΚΠΑ (νυν ΚΑΑΠ) Βούλας, μόνο πρότυπη δεν ήταν. Προχειρότητες, ανειδίκευτες παρεμβάσεις της τελευταίας στιγμής, κατασκευές εντυπωσιασμού δίχως συνυπολογισμό των αναγκών των χρηστών, δημιούργησαν πληθώρα προβλημάτων, ιδιαίτερα την περίοδο αιχμής Ιούλιο και Αύγουστο. Αν κάτι χρήσιμο μένει από την περσινή περίοδο είναι ότι συνιστά ιδανικό παράδειγμα προς αποφυγήν.
Δυό ήταν οι ρίζες των περσινών προβλημάτων. Αφενός, η καθυστέρηση στην εκταμίευση των απαραίτητων κονδυλίων συντήρησης και οργάνωσης της παραλίας. Μέχρι τις αρχές του Καλοκαιριού η επονομαζόμενη και ΠΙΚΠΛΑΖ παρέμενε κλειστή και ανέγγιχτη, δίχως κανείς να γνωρίζει το εάν και πότε θα ανοίξει τις πύλες της στους λουόμενους. Οταν τα χρήματα εκταμιεύθησαν (περί τις 90.000€) τα πάντα έγιναν εσπευσμένα, άρον άρον όπως συνηθίζεται να λέγεται. Και επειδή η αρχή είναι το ήμισυ του παντός, τα πάντα που ακολούθησαν έγιναν λάθος.
Η δεύτερη αιτία του περσινού κακού ήταν οι βουλευτικές εκλογές. Η αιχμή της θερινής περιόδου συνέπεσε με την προεκλογική περίοδο, οι δυσλειτουργίες της παραλίας έπρεπε να αντιμετωπιστούν με συνταγές εντυπωσιασμού ώστε να επενδυθούν και μικροπολιτικά. Τέλη Ιουλίου ο τότε υπουργός Κ. Μακρόπουλος διέθεσε όσα δεν είχαν διατεθεί στο ΚΑΑΠ Βούλας επί χρόνια για έργα καλλωπισμού, που μόνο τις ανάγκες των χρηστών δεν λάμβαναν υπόψην, τουναντίον προκλητικά τις αγνοούσαν και εντέλει υπονόμευαν. Προγραμματιζόταν και η διοργάνωση (μέσα Σεπτεμβρίου) προεκλογικής γιορτής με "νταούλια και βιολιά" που απετράπη εξαιτίας των έντονων διαμαρτυριών και παραπόνων των κινητικά αναπήρων χρηστών της παραλίας που είχαν υπερβεί το όριο ανοχής τους.
Οι ρίζες των περσινών προβλημάτων μπορούν φέτος να ξερριζωθούν. Είναι απλό, είναι αυτονόητο το "πως". Ξεκινώντας από την δεύτερη ρίζα, όλα τα έργα βιτρίνας (γαρμπίλια, γρασίδια, κάγκελα) που φτιάχτηκαν για να διευκολύνουν την σχεδιαζόμενη πρόσβαση των τηλεφακών στην ΠΙΚΠΛΑΖ παρεμποδίζοντας όμως την πρόσβαση των κινητικά αναπήρων, πρέπει να πεταχτούν στα αζήτητα. Σε ότι δε αφορά την λογική της τελευταίας στιγμής, η περσινή τραυματική εμπειρία απαγορεύει φέτος το "μιά από τα ίδια". Τα χρήματα για την λειτουργία της ΠΙΚΠΛΑΖ πρέπει να εκταμιευθούν αμέσως μετά το Πάσχα, ευθύς αμέσως πρέπει να δρομολογηθεί και η διαδικασία σχεδιασμού της φετινής λειτουργίας της παραλίας.Και επ' αυτού η ευθύνη είναι πολιτική.
Απομένει μιά ακόμη κρίσιμη λεπτομέρεια ώστε η ΠΙΚΠΛΑΖ να ξαναβρεί την απωλεσθείσα πέρυσι ταυτότητά της. Πρέπει με έμφαση φέτος να επικοινωνηθεί ο λόγος ύπαρξής της, το "γιατί" της δημιουργίας της προ επταετίας. Διότι η ΠΙΚΠΛΑΖ δεν είναι μιά τυχαία δημιουργηθείσα παραλία, αλλά προϊόν σχεδιασμού ειδικών επιστημόνων με στόχο να λειτουργήσει ως πιλότος για πολύ περισσότερες προσβάσιμες παραλίες στην χώρα μας. Είναι η αποτύπωση στην πράξη του σχεδιαστικού μοντέλου "παραλίες για όλους" που με κόπους και βάσανα ανέπτυξαν οι ειδικοί σε θέματα προσβασιμότητας αρχιτέκτονες Γ. Πόλης (κυρίως αυτός) και Α. Τσοχατζοπούλου με χρηματοδότηση προ οκταετίας του υπουργείου ανάπτυξης. Ειδικά σε αυτούς πρέπει πρώτος λόγος να συνεχίσουν αυτό που δημιούργησαν και ως σχεδιαστική παρακαταθήκη έχουν αφήσει. Στο όνομα της προοδευτικής συνέχειας που οφείλει να διέπει τις σύγχρονες πολιτείες. Στο όνομα – κατά κύριο λόγο – του δικαιώματος των χιλιάδων πολιτών με αναπηρία στην ανεμπόδιστη πρόσβαση στο υγρό στοιχείο, που πέρυσι παραβιάστηκε με τον πλέον φτηνό και απαράδεκτο τρόπο.
Αντί επιλόγου, επαναφέρουμε ένα διατυπωθέν πέρυσι ρητορικό ερώτημα του αρχιτέκτονα Γ. Πόλη, του ιθύνοντα νου – για να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους – του μοντέλου "παραλίες για όλους". Ο Πόλης διατύπωσε το ερώτημα άναυδος από τις απίστευτες περσινές κακοτεχνίες στην ΠΙΚΠΛΑΖ που παρεμπόδισαν μεταξύ όλων και τον ίδιον μιάς και είναι χρήστης αναπηρικού αμαξιδίου. Ρώτησε λοιπόν ο έχων την διπλή ιδιότητα, επιστήμονα και χρήστη μαζί των υποδομών της παραλίας: "Ποιοί διάολε είναι αυτοί που αποφασίζουν για το σύνολο των αναπήρων με τρόπο ερασιτεχνικό και αντιεπιστημονικό; Οι σχετικές οδηγίες του Γραφείου Μελετών για Άτομα με Αναπήρια του ΥΠΕΧΩΔΕ πότε επιτέλους θα γίνονται σεβαστές;" Στο εύλογο ερώτημα του Πόλη προσθέτουμε και ένα δημοσιογραφικό δικό μας: "Πότε, επιτέλους, σε αυτή την χώρα θα πάψουν οι ειδικοί επί θεμάτων προσβασιμότητας να παρακολουθούν άναυδοι τις κακοτεχνίες των ανειδίκευτων; Πότε, επιτέλους, οι άσχετοι θα πάψουν να ασχημονούν επί των υποδομών που οι ειδικοί έχουν με κόπους , βάσανα και όραμα σχεδιάσει; Πότε η επένδυση στην εξειδίκευση θα γίνει με πίστη και συνέχεια ώστε να μπορεί να αφήσει βιώσιμα, μακροπρόθεσμα αποτελέσματα;" Τα ερωτήματα απευθύνονται στις υπουργούς τουρισμού (κατά κύριολόγο) και υγείας, ανήκουν σε αυτά που απαντιούνται μόνο στην (πολιτική) πράξη.
Πηγή: http://mobile.enet.gr/?id=148321
Σχόλιο μας: ΧΑΙΡΟΜΑΣΤΕ ΠΟΥ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΕΝΑΝ ΟΛΟΚΛΗΡΟ ΧΡΟΝΟ ΑΠΟ ΤΙΣ ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΕΣ ΜΑΣ ΚΑΠΟΙΟΙ ΕΡΧΟΝΤΑΙ ΣΤΑ ΛΟΓΙΑ ΜΑΣ ΔΙΚΑΙΩΝΟΝΤΑΣ ΜΑΣ ! ΔΙΕΡΩΤΟΜΕΘΑ ΓΙΑ ΠΟΙΟ ΛΟΓΟ ΔΕΝ ΑΝΑΦΕΡΟΝΤΑΙ ΤΑ ΟΝΟΜΑΤΑ ΤΩΝ ΥΠΕΥΘΥΝΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΠΑΤΑΛΗΣΗ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΧΡΗΜΑΤΟΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΩΡΑ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΓΝΩΣΤΟΙ (ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΚΗ ΕΡΕΥΝΑ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΓΙΝΕΙ;) ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΥΠΕΥΘΥΝΟΣ ΜΟΝΟ Ο ΠΡΩΗΝ ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΟΠΩΣ ΑΝΑΦΕΡΕΤΑΙ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΜΕΛΕΤΗΣΑΝ ΠΡΟΒΛΕΨΑΝ ΕΠΙΤΗΡΗΣΑΝ ΚΑΙ ΠΛΗΡΩΘΗΚΑΝ ΓΙΑ ΤΙΣ ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΕΣ ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ ΕΙΤΕ ΑΝΗΚΑΝ ΣΤΟΝ ΧΩΡΟ ΤΩΝ ΑΝΑΠΗΡΩΝ ΕΙΤΕ ΟΧΙ. ΠΑΡΑΜΕΝΕΙ ΖΗΤΟΥΜΕΝΟ ΑΚΟΜΑ ΟΧΙ ΜΟΝΟ ΤΟ ΑΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΗΣΕΙ ΜΕ ΤΙΣ ΙΔΙΕΣ ΣΥΝΘΗΚΕΣ Η ΠΑΡΑΛΙΑ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΤΟ ΠΟΙΟΙ ΘΑ ΚΑΝΟΥΝ ΧΡΗΣΗ ΑΥΤΗΣ ΟΠΩΣ ΚΑΙ ΤΟ ΓΙΝΕΤΑΙ ΜΕ ΤΙΣ ΥΠΟΛΟΙΠΕΣ.
Στατιστικά
Προσθέστε μας
